| طراحی و ارزیابی الگوی ترکیبی آموزش امور تربیتی مبتنی بر واقعیت افزوده و هوش مصنوعی |
| کد مقاله : 1004-NCEEA4 |
| نویسندگان |
|
بهروز زینلی *1، صفی الله رمضانخوانی2، کیومرث احمدی3 1استادیار، گروه آموزشی علوم اجتماعی، مرکز شهدای مکه،دانشگاه فرهنگیان،تهران،استان تهران ،ایران. 2استادیار، گروه آموزشی علوم تربیتی ،پردیس امیرکبیر،دانشگاه فرهنگیان،کرج،استان البرز ،ایران. 3استاد یار، گروه آموزشی تاریخ، دانشگاه فرهنگیان،تهران ،ایران. |
| چکیده مقاله |
| پژوهش حاضر با هدف طراحی و ارزیابی اثربخشی الگوی ترکیبی آموزش امور تربیتی مبتنی بر واقعیت افزوده و هوش مصنوعی انجام شد. زمینه انجام پژوهش به خلأ موجود در ادبیات آموزشی درباره تلفیق همزمان این دو فناوری نوین بازمیگردد، چرا که بیشتر مطالعات پیشین بهطور جداگانه به کاربست واقعیت افزوده یا هوش مصنوعی پرداختهاند. روش پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر ماهیت، توصیفی–پیمایشی با رویکرد ترکیبی (کمی و کیفی) بود. جامعه آماری شامل دانشآموزان متوسطه اول و مربیان امور تربیتی مدارس شهر کرج در سال تحصیلی ۱۴۰۳–۱۴۰۲ بود و از میان آنها ۱۲۰ دانشآموز و ۱۰ مربی به روش نمونهگیری خوشهای چندمرحلهای انتخاب شدند. ابزار گردآوری دادهها در بخش کمی شامل پرسشنامه انگیزش تحصیلی والرند و پرسشنامه مشارکت تحصیلی فردریکز بود و در بخش کیفی از مصاحبه نیمهساختاریافته استفاده گردید. مداخله طی شش هفته و در قالب کارگاههای آموزشی مبتنی بر واقعیت افزوده و ابزارهای هوش مصنوعی طراحی و اجرا شد. دادههای کمی با آزمون t مستقل و دادههای کیفی با تحلیل مضمون بررسی شد. یافتهها نشان داد که الگوی پیشنهادی باعث افزایش انگیزش، مشارکت تحصیلی و درک مفاهیم تربیتی دانشآموزان شد. نتایج کیفی نیز بیانگر تقویت تعامل گروهی و پیوند معنادارتر مفاهیم تربیتی با زندگی روزمره بود. در مجموع، این پژوهش نشان میدهد که بهرهگیری از فناوریهای نوین میتواند گامی مهم در ارتقای کیفیت آموزش تربیتی و توانمندسازی معلمان برای پاسخ به نیازهای جامعه معاصر باشد. |
| کلیدواژه ها |
| واقعیت افزوده؛ هوش مصنوعی؛ آموزش امور تربیتی؛ انگیزش تحصیلی؛ مشارکت دانشآموزان |
| وضعیت: پذیرفته شده برای ارائه شفاهی |
