استفاده از رویکرد فردمحور برای آموزش امور تربیتی و روش قصه‌گویی برای فعالیت‌های پرورشی در کودکان کم‌توان ذهنی: مطالعه موردی پایه سوم ابتدایی
کد مقاله : 1008-NCEEA4
نویسندگان
اشکان احمدنژاد *1، محمد رئیسی2، فرهاد مصطفایی2
1دانشجوی کارشناسی،آموزش دانش آموزان با نیازهای ویژه،پردیس شهید مدرس سنندج، کردستان، ایران.
2دانشجوی کارشناسی آموزش دانش آموزان با نیازهای ویژه،دانشگاه فرهنگیان شهید مدرس سنندج، کردستان، ایران
چکیده مقاله
کودکان کم‌توان ذهنی به دلیل محدودیت‌های شناختی و رفتاری، نیازمند آموزش‌هایی هستند که متناسب با ویژگی‌ها و توانایی‌های فردی آنان طراحی شود. در این میان، توجه به رویکرد فردمحور در آموزش، به‌ویژه در حوزه امور تربیتی و فعالیت‌های پرورشی، از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. همچنین استفاده از روش‌های جذاب و تعاملی مانند قصه‌گویی می‌تواند زمینه‌ساز انتقال مؤثر مفاهیم اخلاقی و اجتماعی باشد. هدف پژوهش حاضر بررسی اثر به‌کارگیری رویکرد فردمحور در آموزش امور تربیتی همراه با روش قصه‌گویی در فعالیت‌های پرورشی کودکان کم‌توان ذهنی بود. این مطالعه به‌صورت موردی و کیفی بر روی چهار دانش‌آموز پایه سوم ابتدایی مدرسه استثنایی پارسا در شهر سنندج در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ انجام گرفت. ابزار گردآوری داده‌ها شامل مشاهده مستقیم، مصاحبه با معلم کلاس و والدین و یادداشت‌های روزانه از فرآیند آموزش بود. مداخله طی هشت جلسه انجام شد و در هر جلسه، برنامه‌های تربیتی فردمحور همراه با قصه‌های کوتاه و متناسب با توانایی‌های دانش‌آموزان ارائه گردید. یافته‌ها نشان داد که پس از اجرای برنامه، تغییرات محسوسی در رفتار و نگرش دانش‌آموزان مشاهده شد؛ از جمله افزایش تعامل اجتماعی با همکلاسی‌ها، بهبود در یادگیری و درک ارزش‌های اخلاقی مانند احترام و همکاری، و رشد اعتماد به نفس در ابراز وجود و مشارکت در فعالیت‌های گروهی. نتیجه‌گیری پژوهش نشان می‌دهد که ترکیب رویکرد فردمحور با روش قصه‌گویی ابزاری کارآمد و مؤثر در آموزش امور تربیتی و فعالیت‌های پرورشی کودکان کم‌توان ذهنی است و می‌تواند به‌عنوان الگویی کاربردی در مدارس استثنایی مورد توجه مربیان و برنامه‌ریزان آموزشی قرار گیرد.
کلیدواژه ها
کودکان کم‌توان ذهنی؛ رویکرد فردمحور؛ امور تربیتی؛ فعالیت‌های پرورشی؛ قصه‌گویی؛
وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر