| نقش فناوریهای نوین و هوش مصنوعی در تربیت دیجیتال: تحلیل نظاممند تجارب موفق جهانی |
| کد مقاله : 1019-NCEEA4 |
| نویسندگان |
|
علی مهدوی خواه * دانش آموخته مقطع دکتری برنامه درسی از دانشگاه فردوسی مشهد |
| چکیده مقاله |
| هوش مصنوعی و فناوریهای نوین بهعنوان ابزارهایی تحولآفرین در تربیت دیجیتال، فرصتهای بیسابقهای برای بهبود کیفیت آموزش در سراسر جهان فراهم کردهاند. با در نظر گرفتن ویژگی ها و چالش های بومی ایران، مانند تنوع فرهنگی و کمبود زیرساختهای دیجیتال، ضرورت بررسی دقیق برای انطباق این فناوریها بیش از پیش احساس می شود. این مطالعه با هدف تحلیل تأثیرات و چالشهای این فناوریها بر نظام تعلیم و تربیت جمهوری اسلامی ایران انجام شد. روش پژوهش شامل مرور نظاممند منابع علمی از سالهای ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۵ بود که با تحلیل کیفی و تطبیقی، تجربیات جهانی و کاربردهای هوش مصنوعی در محورهای شخصیسازی یادگیری، آموزش فراگیر، فناوریهای غوطهور، ارزیابی خودکار، یادگیری مادامالعمر، سواد دیجیتال و سیاستگذاری آموزشی را بررسی کرد. یافتهها نشان میدهند که هوش مصنوعی در کشورهایی مانند هند و ایالات متحده، نرخ موفقیت تحصیلی را تا ۳۰ درصد بهبود بخشیده، اما چالشهایی مانند دسترسی نابرابر به اینترنت، سوگیریهای الگوریتمی و مقاومت فرهنگی، پذیرش این فناوریها را محدود میکند. در ایران، تنوع زبانی و کمبود متخصصان فناوری اطلاعات در مناطق محروم، این چالشها را تشدید میکند. نقش والدین در نظارت بر استفاده از هوش مصنوعی و کاهش تأثیرات منفی، مانند کاهش تعامل انسانی، حیاتی است. نتیجهگیری تأکید میکند که با توسعه محتوای بومی، سرمایهگذاری در زیرساختها، آموزش معلمان و والدین، و تدوین سیاستهای اخلاقی، ایران میتواند از ظرفیت هوش مصنوعی برای تربیت دیجیتال بهرهبرداری کند، به شرطی که چالشهای بومی و ملاحظات اخلاقی مدیریت شوند. |
| کلیدواژه ها |
| هوش مصنوعی، تربیت دیجیتال، شخصیسازی یادگیری، آموزش فراگیر، ملاحظات اخلاقی، فناوری های غوطه ور |
| وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر |
