| اسیب شناسی هوش مصنوعی در آموزش و پروروش |
| کد مقاله : 1065-NCEEA4 |
| نویسندگان |
|
محمد رسولی *1، علی مطهری2 1آموزش و پرورش 2دانشگاه فرهنگیان |
| چکیده مقاله |
| ورود هوش مصنوعی به عرصه آموزش و پرورش، تحولی بنیادین در شیوههای یاددهی و یادگیری ایجاد کرده است. این فناوری با قابلیتهایی همچون شخصیسازی آموزش، ارتقای کیفیت یادگیری، تسهیل مدیریت آموزشی و افزایش دسترسی به منابع دانشی، فرصتهای ارزشمندی را در اختیار نظامهای آموزشی قرار میدهد. با این حال، بهرهگیری شتابزده و بدون برنامهریزی از آن میتواند پیامدهای منفی و چالشهای جدی به همراه داشته باشد. اهمیت پرداختن به این موضوع از آن جهت است که آموزش و پرورش بهعنوان نهادی زیربنایی در شکلگیری هویت فردی و اجتماعی نسل آینده، نیازمند بهرهگیری هوشمندانه و ایمن از فناوریهای نوین است. یافتههای این پژوهش نشان میدهد که مهمترین آسیبهای ناشی از کاربرد هوش مصنوعی در آموزش شامل کاهش تعامل انسانی میان معلم و دانشآموز، تهدید حریم خصوصی و امنیت دادههای آموزشی، تعمیق شکاف دیجیتال میان مدارس برخوردار و محروم، و وابستگی بیش از حد به الگوریتمها در تصمیمگیریهای آموزشی است. علاوه بر این، نگرانیهای اخلاقی و تربیتی نیز مطرح میشود که میتواند بر استقلال فکری و هویت دانشآموزان اثرگذار باشد. نتیجهگیری مقاله حاکی از آن است که برای بهرهگیری اثربخش از هوش مصنوعی در آموزش و پرورش، لازم است سیاستگذاران و مدیران آموزشی با رویکردی متوازن، ضمن شناسایی و کنترل آسیبها، راهکارهایی برای استفاده عادلانه، ایمن و اخلاقمدار از این فناوری تدوین کنند تا فرصتهای آن به تهدید تبدیل نشود. |
| کلیدواژه ها |
| هوش مصنوعی، آسیب شناسی، آموزش و پرورش، یادگیری |
| وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر |
