نقـش کـارورزی و کـار آمـوزی در رشـد حرفـه ای مربیان و دانشجویان رشته امور تربیتی
کد مقاله : 1088-NCEEA4
نویسندگان
امین امانی *
دکنری مدیریت، دانشگاه فرهنگیان خراسان شمالی
چکیده مقاله
این پژوهش با هدف تبیین نقش کارورزی و کارآموزی در رشد حرفه‌ای مربیان و دانشجویان رشته امور تربیتی انجام شد تا سازوکارهای تحول هویت تربیتی در فرآیند تجربه عملی بررسی گردد. مطالعه حاضر از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، کیفی با رویکرد نظریه داده‌بنیاد بود. جامعه آماری شامل تمامی مربیان و دانشجویان رشته امور تربیتی دانشگاه فرهنگیان خراسان شمالی (واحد برادران) بود که با روش نمونه‌گیری هدفمند و سپس نظری تا رسیدن به اشباع نظری ۱۸ نفر (۱۲ دانشجو و ۶ مربی) انتخاب شدند. داده‌ها از طریق مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته، یادداشت‌های میدانی و تحلیل اسناد گردآوری و با روش کدگذاری سه‌مرحله‌ای باز، محوری و انتخابی تحلیل گردید. یافته‌ها نشان داد که فرآیند کارورزی به عنوان بستری برای تلفیق دانش نظری و تجربه عملی، موجب تغییر نگرش، افزایش ظرفیت تأمل حرفه‌ای و تثبیت باور تربیتی می‌شود. در فرآیند تحلیل، ۱۲۷ مفهوم اولیه و ۳۱ مقوله کلیدی استخراج و در نهایت مقوله مرکزی با عنوان «تحول هویت حرفه‌ای در بستر تجربه کارورزی» شناسایی گردید. بر اساس مدل پارادایمی نهایی، شرایط علی (انگیزش درونی و تمایل به یادگیری تجربی)، شرایط زمینه‌ای (محیط واقعی و حمایت مربی)، شرایط مداخله‌گر (محدودیت زمانی و تفاوت الگوهای هدایت)، راهبردها (بازتاب عملکرد، خودارزیابی، گفت‌وگوی حرفه‌ای) و پیامدها (انسجام شخصیتی و درونی‌سازی نقش تربیتی) تبیین شد. تحلیل‌ها آشکار ساخت که کارورزی نه صرفاً فعالیت آموزشی، بلکه فرایند تحول هویت و خودآگاهی حرفه‌ای است که پیوندی میان نظر و عمل برقرار می‌کند.
کلیدواژه ها
کارورزی، رشد حرفه‌ای، هویت تربیتی، نظریه داده‌بنیاد، امور تربیتی
وضعیت: پذیرفته شده برای ارائه شفاهی