تحلیل رابطه بین خودکارآمدی دیجیتال، رضایت شغلی آموزشی و فرسودگی شغلی در معلمان کلاس‌های چندپایه: مطالعه‌ای در زمینه آموزش و یادگیری هوشمند
کد مقاله : 1108-NCEEA4
نویسندگان
عثمان محمودی *1، نازنین امیری2، جبار صالح3، هژیر دولت خواه4
1استادیار گروه آموزشی روانشناسی و مشاوره ، دانشگاه فرهنگیان، کرمانشاه، ایران
2دانشجوی کارشناسی ارشد مشاوره خانواده دانشگاه رازی کرمانشاه
3استادیار گروه روانشناسی و مشاوره دانشگاه فرهنگیان کردستان
4استادیار گروه فیزیک دانشگاه فرهنگیان کردستان
چکیده مقاله
در با گسترش فناوری‌های هوشمند در نظام‌های آموزشی، میزان توانمندی دیجیتال معلمان نقش مهمی در کیفیت تدریس و رضایت شغلی آنان ایفا می‌کند. در این میان، معلمان کلاس‌های چندپایه به‌دلیل ماهیت پیچیده و چالش‌برانگیز وظایف آموزشی خود، بیش از دیگران در معرض فشارهای حرفه‌ای و فرسودگی شغلی قرار دارند. پژوهش حاضر با هدف تحلیل رابطه بین خودکارآمدی دیجیتال، رضایت شغلی و فرسودگی شغلی در میان معلمان کلاس‌های چندپایه شهرستان جوانرود در بستر آموزش و یادگیری هوشمند انجام شد. این پژوهش از نوع توصیفی ـ همبستگی است. جامعه آماری شامل کلیه معلمان کلاس‌های چندپایه شهرستان جوانرود در سال تحصیلی ۱۴۰۴–۱۴۰۳ بود که با روش نمونه‌گیری در تصادفی، 60 نفر به‌عنوان نمونه انتخاب شدند. برای گردآوری داده‌ها از پرسشنامه‌های استاندارد خودکارآمدی دیجیتال، رضایت شغلی و فرسودگی شغلی معلمان استفاده شد. داده‌ها با بهره‌گیری از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه بررسی گردید. نتایج نشان داد که بین خودکارآمدی دیجیتال و رضایت شغلی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد، در حالی که خودکارآمدی دیجیتال با فرسودگی شغلی رابطه منفی و معنادار دارد. همچنین، فرسودگی شغلی نقش میانجی در تضعیف رابطه بین خودکارآمدی دیجیتال و رضایت شغلی ایفا می‌کند. بر اساس یافته‌ها، تقویت مهارت‌های دیجیتال معلمان می‌تواند ضمن افزایش رضایت شغلی، به کاهش فرسودگی حرفه‌ای و ارتقای کیفیت آموزش در کلاس‌های چندپایه منجر شود
کلیدواژه ها
خودکارآمدی دیجیتال، رضایت شغلی، فرسودگی شغلی یادگیری هوشمند، معلمان کلاس‌های چندپایه، شهرستان جوانرود
وضعیت: پذیرفته شده برای ارائه شفاهی