الگوهای جهانی آموزش چندفرهنگی و درس‌آموخته‌های آن برای نظام آموزشی ایران؛ رویکردی مروری و تحلیلی
کد مقاله : 1119-NCEEA4
نویسندگان
فریبا جلیلیان *
دانشگاه فرهنگیان تهران
چکیده مقاله
در قرن بیست و یکم، تنوع فرهنگی و زبانی به یکی از شاخص‌های اصلی جوامع انسانی تبدیل شده است و آموزش چندفرهنگی به عنوان رویکردی فراموضوعی اهمیت ویژه‌ای یافته است. این رویکرد با تمرکز بر شناخت و بهره‌گیری از تفاوت‌های فرهنگی و زبانی، پرورش مهارت‌های تعامل میان‌فرهنگی، تفکر انتقادی، حل مسئله و مشارکت فعال دانش‌آموزان را هدف قرار می‌دهد. مطالعه مدل‌های موفق آموزش چندفرهنگی در کشورهای آسیایی و اروپایی نشان می‌دهد که توجه همزمان به زبان و فرهنگ دانش‌آموزان، استفاده از روش‌های تدریس فعال و پروژه‌محور و پرورش مهارت‌های میان‌فرهنگی و شهروندی، منجر به تقویت عدالت آموزشی و پرورش دانش‌آموزانی با مهارت‌های اجتماعی و فرهنگی بالا می‌شود. در ایران، با وجود نقاط قوتی مانند برنامه درسی ملی و شبکه گسترده مدارس، محدودیت‌هایی در زمینه آموزش دوزبانه، انعطاف برنامه درسی و فرصت‌های فعالیت عملی و گروهی وجود دارد که مانع تحقق کامل اهداف آموزش میان‌فرهنگی می‌شود. فناوری آموزشی، سیاست‌های ملی و تمرکز بر جنبه‌های روان‌شناختی و اجتماعی می‌توانند این محدودیت‌ها را کاهش داده و فرصت‌های یادگیری برابر، حفظ هویت فرهنگی و پرورش مهارت‌های میان‌فرهنگی را فراهم کنند. بر اساس تحلیل تطبیقی، بهره‌گیری از درس‌آموخته‌های جهانی می‌تواند راهنمایی ارزشمند برای توسعه آموزش چندفرهنگی در ایران باشد.
کلیدواژه ها
چندفرهنگی، نظام آموزشی، فراموضوعی
وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر