| تبیین کارکردهای برنامهدرسی شهروند معنوی در فرآیند شکلگیری هویت جوانان |
| کد مقاله : 1193-NCEEA4 |
| نویسندگان |
|
زینب رجبی *1، محمد جوادی پور2، حمیدرضا رضازاده بهادران3، مرتضی سمیعی زفرقندی4 1اموزگار آموزش و پرورش و دانشجوی دکتری 2دانشیار گروه علوم تربیتی ، دانشگاه تهران، تهران ، ایران 3گروه علوم تربیتی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران 4پژوهشگاه مطالعات آموزش و پرورش، سازمان پژوهش و برنامه ریزی آموزشی،تهران،ایران |
| چکیده مقاله |
| پژوهش حاضر با هدف تبیین نقش و کارکردهای برنامهدرسی شهروند معنوی در شکلگیری هویت جوانان انجام شد. رویکرد پژوهش آمیخته اکتشافی–توصیفی و هدف آن کاربردی بود. در بخش کیفی، مؤلفههای اصلی الگو با تحلیل مصاحبههای تخصصی استخراج، و در بخش کمی، میزان اعتبار آن بررسی شد. جامعه آماری شامل ۵۰۰ نفر از کارشناسان و متخصصان تعلیم و تربیت شهر تهران بود که بر اساس فرمول مورگان، حجم نمونه ۳۱۳ نفر تعیین و به روش تصادفی خوشهای چندمرحلهای انتخاب شدند. ابزار گردآوری دادهها پرسشنامه محققساخته برگرفته از یافتههای مرحله کیفی با ۱۵۴ گویه بود که پایایی کل آن با آلفای کرونباخ ۰٫۹۳۵ تأیید گردید. تحلیل عاملی تأییدی نشاندهنده برازش مناسب مدل باشاخصهای CFI = 0.94، RMSEA = 0.05 و χ²/df = 2.31 بود. نتایج مدلیابی معادلات ساختاری نشان داد که ابعاد هشتگانه برنامهدرسی شهروند معنوی (اهداف، منطق، محتوا، نقش معلم، مکان اجرا، روش تدریس، ارزشیابی و الزامات اجرایی) همگی در اعتبار و انسجام الگو نقش مثبت و معنادار دارند. در میان این مؤلفهها، بعد «محتوا» با ضریب تأثیر ۰٫۸۱ بیشترین سهم را در تبیین سازه داشته است. محتوایی که آگاهی اخلاقی، احساس تعلق، مسئولیتپذیری و معناجویی را پرورش میدهد، موجب افزایش روایی مدل و استحکام نظری الگو میگردد. یافتهها ضرورت بازنگری در سیاستهای برنامهدرسی و جهتدهی آموزش بهسوی تربیت شهروندان معناجو، متعهد و اخلاقمدار را برجسته میکند. |
| کلیدواژه ها |
| برنامهدرسی شهروند معنوی، هویت جوانان، تربیت معنوی، مسئولیت اجتماعی |
| وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر |
