هوش مصنوعی و آموزش سازگار در دوره‌ی ابتدایی: مطالعه‌ای در سنندج

کد مقاله : 1194-NCEEA4

نویسندگان

پرستو عبدی * مدیر مدرسه ابتدایی

چکیده مقاله

پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر سامانه آموزش سازگار مبتنی بر هوش مصنوعی بر پیشرفت تحصیلی و انگیزش یادگیری دانش‌آموزان دوره ابتدایی در شهر سنندج انجام شد. طراحی پژوهش نیمه‌تجربی با طرح پیش‌آزمون،پس‌آزمون بود؛ جامعه پژوهش شامل دانش‌آموزان پایه پنجم ناحیه دوم سنندج در سال تحصیلی ۱۴۰۴–1403 بود که نمونه‌ای ۶۰ نفری (۳۰ نفر گروه یکم و ۳۰ نفر گروه دوم) به روش تصادفی خوشه‌ای انتخاب شدند. گروه یکم طی هشت هفته از یک سامانه آموزش سازگار استفاده نمود که تمرین‌های شخصی‌سازی‌شده، بازخورد لحظه‌ای و محتوای تعاملی ارائه می‌داد؛ گروه دوم با روش سنتی آموزش دید. ابزارهای گردآوری داده‌ها شامل آزمون پیشرفت تحصیلی محقق‌ساخته (۲۰ سؤال) و پرسشنامه انگیزش یادگیری (۲۰ گویه، لیکرت ۵ درجه) و لاگ‌های تعامل سامانه بودند. داده‌ها با آزمون t مستقل و تحلیل کوواریانس تحلیل شدند. نتایج نشان داد میانگین نمره پس‌آزمون گروه یکم به طور معناداری افزایش یافت (میانگین افزایش ۶.۴ نمره؛ p < 0.01) در حالی که گروه دوم افزایش محدودتری داشت (میانگین افزایش ۱.۷ نمره). همچنین انگیزش یادگیری در گروه یکم به‌طور قابل توجهی رشد کرد (افزایش میانگین ≈ ۲۰.۶ واحد)، و شاخص‌های تعامل دیجیتال نشانگر مشارکت چشمگیر در تمرین‌های سازگار بود. بر پایه این نتایج، پیشنهاد می‌شود پیاده‌سازی تدریجی سامانه‌های آموزش سازگار همراه با توانمندسازی معلمان و توجه به عدالت دسترسی دیجیتال در برنامه‌های تربیت دیجیتال مدارس ابتدایی دنبال شود.

کلیدواژه ها

هوش مصنوعی، آموزش سازگار ، تربیت دیجیتال ، انگیزش یادگیری

وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر