نقش فعالیت‌های پرورشی برکاهش رفتا‌رهای پرخطر با نقش واسطه‌ای خودکا‌رآمدی اجتماعی در دختران مدارس متوسطه اول ناحیه 1 شهرستان سنندج
کد مقاله : 1210-NCEEA4
نویسندگان
شیوا احمدی *1، انور میری2، مژگان وکیلی3
1مربی امور تربیتی و مشاوره آموزش و پرورش ناحیه 1 سنندج
2استادیار گروه علوم تربیتی، دانشگاه فرهنگیان پردیس شهید مدرس سنندج
3مربی امور تربیتی و مشاوره، آموزش و پرورش ناحیه 1 سنندج
چکیده مقاله
آموزش و پرورش به عنوان متولی تعلیم وتربیت می‌کوشد تا دانش‌آموزان را برای ورود به زندگی شهروندی آماده کند. از سوی دیگر دوران حساس نوجوانی فرصت مناسبی است تا مسیر زندگی دانش‌آموزان به سمت و سوی مناسب هدایت گردد. لذا پژوهش حاضر باهدف بررسی نقش فعالیت‌های پرورشی برکاهش رفتا‌رهای پرخطر با نقش واسطه‌ای خودکا‌رآمدی اجتماعی در دختران مدارس متوسطه اول ناحیه 1 شهرستان سنندج انجام شده است.روش پژوهش، توصیفی و از نوع همبستگی می‌باشد. جامعه آماری شامل کلیه دانش‌آموزان دختر متوسطه اول ناحیه یک شهرستان سنندج که در سال تحصیلی 1405-1404 مشغول به تحصیل می باشند و در فعالیت-های پرورشی شرکت داشته‌اند. در این پژوهش از روش نمونه‌گیری خوشه‌ای مرحله‌ای استفاده شده است. نتایج نشان دادند که فعالیت‌های پرورشی با رفتارهای پرخطر رابطه منفی و معنادار دارد؛ بدین معنا که هرچه میزان مشارکت دانش‌آموزان در فعالیت‌های پرورشی افزایش می‌یابد، میزان گرایش به رفتارهای پرخطر در آنان کاهش پیدا می‌کند.همچنین نتایج نشان داد که فعالیت‌های پرورشی پیش‌بینی‌کننده مثبت خودکارآمدی اجتماعی است. علاوه‌بر این، نتایج پژوهش نشان داد خودکارآمدی اجتماعی با رفتارهای پرخطر رابطه منفی و معنادار دارد؛ یعنی دانش‌آموزانی که از توانایی بیشتری در تنظیم روابط اجتماعی، مقابله با فشار گروه همسالان و مدیریت موقعیت‌های دشوار برخوردارند، کمتر دچار رفتارهای پرخطر می‌شوند.بنابراین ضروری است فعالیت‌های پرورشی مدارس نه لزوماً به عنوان فعالیتی جانبی بلکه به عنوان یکی از محورهای اصلی فرایند تربیت دانش‌آموزان در مدارس مورد توجه قرار گیرند.
کلیدواژه ها
فعالیت های پرورشی، خودکارآمدی اجتماعی، رفتارهای پرخطر
وضعیت: پذیرفته شده برای ارائه شفاهی