جایگاه، ابعاد و آثار تربیتی انقطاع الی الله در قرآن و روایات
کد مقاله : 1213-NCEEA4
نویسندگان
امیر حسین اکبری1، روح اله نورالدینی شاه‌آبادی *2
1دانشجو معلم رشته امور تربیتی، دانشگاه فرهنگیان، صندوق پستی 14665-889 تهران، ایران.
2استادیار، گروه آموزش معارف اسلامی، دانشگاه فرهنگیان، صندوق پستی 14665-889 تهران، ایران.
چکیده مقاله
انقطاع الی الله، به معنای گسستن از غیر خدا و پیوستن به او، یکی از مفاهیم بنیادین و درعین‌حال، کمتر تبیین یافته است که نقشی کلیدی در تربیت اسلامی ایفا می‌کند. در این پژوهش به تبیین جایگاه، ابعاد و آثار تربیتی این مفهوم از منظر قرآن و روایات، پرداخته‌ایم. روش تحقیق در این مقاله، توصیفی و تحلیلی بوده و با مراجعه به منابع اصلی (قرآن کریم و کتب روایی معتبر)، به استخراج و دسته‌بندی داده‌های مرتبط پرداخته است. یافته‌ها نشان می‌دهد که انقطاع الی الله نه‌تنها یک حالت عرفانی صِرف، بلکه یک فرایند تربیتی پویا است که در ابعاد مختلف فردی و اجتماعی تجلی می‌یابد. در بعد فردی، شامل انقطاع ذهنی (رهایی از تعلقات فکری)، انقطاع قلبی (قطع وابستگی‌های عاطفی) و انقطاع عملی (تکیه کردن به خدا و قطع امید از غیر او) است که در بُعد فردی منجر به افزایش فضایلی نظیر بصیرت و بیرون آمدن از نجاستِ شرکِ خفی، آرامش ذهن و قلب، نفی خواطر، اخلاص و تقویت اراده می‌شود. همچنین، در بعد اجتماعی، به مسئولیت‌پذیری بیشتر و خدمت به خلق می‌انجامد، چرا که این آموزه سبب می‌شود ترس فرد از موانع به کلی فرو بریزد و در خدمت به خلق منتظر اسباب ظاهری نماند و مشمول امداد الهی گردد. نتیجه‌گیری کلی این است که انقطاع الی الله یک شاهراه تربیتی برای رسیدن به کمال انسانی است و آثار آن در تمام شئون زندگی فردی و اجتماعی، از تهذیب نفس تا خدمت به خلق، نمایان می‌شود و می‌تواند الگویی برای تربیت نسل‌های آینده باشد.
کلیدواژه ها
کلیدواژه‌ها:انقطاع الی الله، قرآن و روایات، ابعاد تربیتی، آثار تربیتی، قرب الهی
وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر