| بازآفرینی میثاق تربیتی در عصر هوش مصنوعی برای گذار شهروند دیجیتال به انسان خردمند دیجیتال |
| کد مقاله : 1226-NCEEA4 |
| نویسندگان |
|
مریم مومنی *1، نصراله قشقایی زاده2 1کارمند اموزش پرورش دبیر رسمی 2گروه علمی مدیریت آموزشی،واحد اصفهان(خوراسگان)،دانشگاه آزاد اسلامی،اصفهان،ایران |
| چکیده مقاله |
| در سالهای اخیر، مدرسه بیش از هر زمان دیگر با ضرورت بازاندیشی در «تربیت دیجیتال» روبهرو شده است؛ ضرورتی که تنها به آموزش مهارتهای فناورانه محدود نمیشود، بلکه ابعادی چون «سواد داده»، «اخلاق دیجیتال»، «هویت دیجیتال»، و توانایی کنشگری هدفمند در قالب «کنشگری دیجیتال» را نیز در بر میگیرد. مرور نظاممند پژوهشهای داخلی و بینالمللی نشان میدهد که فقدان برنامهای منسجم برای پرورش این شایستگیها، مدارس را در مواجهه با چالشهایی مانند «فرسودگی دیجیتال»، فشار شناختی و ناپایداری انگیزشی دانشآموزان آسیبپذیر کرده است. تحلیل ادبیات نشان میدهد که تحقق تربیت دیجیتال اثربخش، نیازمند برقراری تعادل میان «تواناییهای شناختی–فناورانه» و «ابعاد اخلاقی و هویتی»یادگیری است؛ تعادلی که میتواند زیستجهان دیجیتال دانشآموزان را از سطح استفاده مصرفگرایانه ارتقا داده و به بستری برای رشد مسئولیتپذیری، خلاقیت و یادگیری اجتماعی تبدیل کند. همچنین یافتهها آشکار میسازند که یکی از پیششرطهای اساسی عبور از مفهوم «کاربر دیجیتال» در مدرسه، پرورش نسلی از یادگیرندگان و معلمان است که میتوان آنها را «رهبران خرد دیجیتال» نامید؛ افرادی که توانایی تحلیل، داوری اخلاقی، مدیریت داده و هدایت تعاملات مجازی را دارا باشند. در نهایت، پژوهشها تأکید میکنند که ارتقای «تابآوری دیجیتال» و بازآرایی برنامهی درسی بر اساس این مؤلفهها، شرط اصلی شکلگیری «انسان خردمند دیجیتال» و بنیانگذاری آیندهای پایدار در نظام آموزشی است. |
| کلیدواژه ها |
| تربیت دیجیتال، فرسودگی دیجیتال، کنشگری دیجیتال، زیستجهان دیجیتال، اخلاق دیجیتال |
| وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر |
