تاثیر شفقت به خود بر میزان فرسودگی تحصیلی: نقش واسطه ای خودتنظیمی تحصیلی
کد مقاله : 1231-NCEEA4
نویسندگان
مریم شمسی فر *1، سیده خدیجه مرادیانی2، فاطمه امیری3
1گروه روان شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه فرهنگیان، تهران
2گروه روان شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران
3گروه روانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
چکیده مقاله
فرسودگی تحصیلی یک چالش حائز اهمیت است که با خستگی عاطفی، بدبینی و کاهش کارایی تحصیلی مشخص می‌شود و می تواند منجر به کاهش انگیزه، افت عملکرد تحصیلی و پریشانی های روانشناختی نظییر اضطراب و افسردگی ‌شود. این پژوهش با هدف بررسی تاثیر شفقت به خود بر میزان فرسودگی تحصیلی با تاکید بر نقش واسطه‌ای خودتنظیمی تحصیلی انجام شد. جامعۀ آماری پژوهش شامل کلیۀ‏ دانش‌آموزان دبیرستانی ناحیۀ یک شهر کرمانشاه می شد که در سال تحصیلی 1403-1402 مشغول به تحصیل بودند. نمونه شامل 350 دانش‌آموز می شد که به صورت خوشه‌ای تصادفی انتخاب شدند. شرکت کنندگان در پژوهش با استفاده از پرسشنامه‌های شفقت به خود ریس و همکاران، خودتنظیمی تحصیلی سواری و عرب زاده و فرسودگی تحصیلی برسو و همکاران مورد ارزیابی قرار گرفتند. تحلیل داده‌ها با استفاده از همبستگی پیرسون و مدل معادلات ساختاری انجام شد. نتایج نشان داد شفقت به خود با فرسودگی تحصیلی رابطه منفی و معنادار دارد و خودتنظیمی تحصیلی نقش واسطه‌ای در این رابطه ایفا می‌کند. بدین معنا که شفقت به خود هم به صورت مستقیم و هم به طور غیرمستقیم از طریق بهبود خودتنظیمی تحصیلی، فرسودگی تحصیلی را کاهش می‌دهد. این یافته‌ها اهمیت توسعه مهارت‌های شفقت به خود و خودتنظیمی تحصیلی را برای کاهش فرسودگی دانش‌آموزان نشان می دهد.
کلیدواژه ها
شفقت به خود، فرسودگی تحصیلی و خودتنظیمی تحصیلی
وضعیت: پذیرفته شده برای ارائه شفاهی