| تجربهی زیستهی دانشجومعلمان رشتهی امور تربیتی از نقش کارورزی در رشد حرفهای و تربیتی آنان: یک پژوهش پدیدارشناسی |
| کد مقاله : 1236-NCEEA4 |
| نویسندگان |
|
شهاب نصیری نیا *1، شراره صادقی2، معصومه کرمی3، زهرا واحدی3 1مدرس دانشگاه فرهنگیان، دانشجوی دکتری تخصصی مدیریت آموزشی دانشگاه علامه طباطبایی تهران، ایران. 2مدرس دانشگاه فرهنگیان، دانشجوی دکتری تخصصی مدیریت آموزشی دانشگاه شهیدبهشتی تهران، ایران. 3دانشجوی کارشناسی امور تربیتی، پردیس شهیده بنت الهدی صدر سنندج، دانشگاه فرهنگیان، ایران. |
| چکیده مقاله |
| هدف پژوهش حاضر، درک و تبیین تجربه زیسته دانشجومعلمان رشته امور تربیتی از نقش کارورزی در رشد حرفهای و تربیتی آنان بود. این پژوهش با رویکرد کیفی و روش پدیدارشناسی توصیفی کلایزی انجام شد. جامعه پژوهش دانشجومعلمان دانشگاه فرهنگیان بودند که حداقل یک دوره کارورزی مدرسهای را گذرانده بودند. دادهها از طریق ۱۳ مصاحبه نیمهساختاریافته عمیق گردآوری و بهصورت مرحلهبهمرحله بر اساس مدل کلایزی تحلیل شد. یافتهها نشان داد که کارورزی برای دانشجومعلمان تجربهای چندلایه و تأثیرگذار است که در قالب شش مضمون اصلی قابل تبیین است: ورود به نقش حرفهای و شکلگیری هویت تربیتی، پیوند نظریه و عمل، رشد اخلاقی و تربیتی، نقش تعاملات مدرسهای در یادگیری حرفهای، چالشها و محدودیتهای ساختاری کارورزی، و امید و انگیزه نسبت به آینده حرفهای. نتایج نشان داد کارورزی باعث میشود دانشجومعلمان برای نخستینبار نقش مربی تربیتی را بهصورت واقعی تجربه کنند، مفاهیم نظری را در بافت مدرسه معنا بخشند، مهارتهای ارتباطی و تربیتی خود را گسترش دهند و با موقعیتهای واقعی مربیگری مواجه شوند. در عین حال، چالشهایی مانند ابهام نقش، محدودیت زمان حضور در مدرسه و فرمالیته بودن برخی فعالیتها بر کیفیت تجربه آنان تأثیر گذاشت. جمعبندی کلی پژوهش نشان میدهد که کارورزی، اگر با برنامهریزی دقیق و حمایت حرفهای همراه شود، میتواند زمینهساز رشد هویتی، اخلاقی و تربیتی مربیان آینده باشد. |
| کلیدواژه ها |
| کارورزی، تجربه زیسته، پدیدارشناسی، رشد حرفهای، تربیت مدرسهای، دانشجومعلم. |
| وضعیت: پذیرفته شده برای ارائه شفاهی |
