| درک و تجربه معلمان ابتدایی از بهکارگیری فناوریهای نوین و هوش مصنوعی در آموزش مفاهیم تربیتی |
| کد مقاله : 1302-NCEEA4 |
| نویسندگان |
|
شراره صادقی *1، شهاب نصیری نیا2، آیرین طهماسبی3 1مدرس دانشگاه فرهنگیان، دانشجوی دکتری تخصصی مدیریت آموزشی دانشگاه شهیدبهشتی تهران، ایران. 2مدرس دانشگاه فرهنگیان، دانشجوی دکتری تخصصی مدیریت آموزشی دانشگاه علامه طباطبایی تهران، ایران. 3دانشجوی کارشناسی آموزش ابتدایی، پردیس شهیده بنت الهدی صدر سنندج، دانشگاه فرهنگیان، ایران. |
| چکیده مقاله |
| هدف این پژوهش، درک و تبیین تجربه معلمان ابتدایی از بهکارگیری فناوریهای نوین و هوش مصنوعی در آموزش مفاهیم تربیتی بود. این مطالعه با رویکرد کیفی و مبتنی بر روش پدیدارشناسی کلایزی انجام شد. دادهها از طریق مصاحبههای نیمهساختاریافته با ۱۴ معلم دوره ابتدایی در استان کردستان (سال تحصیلی 1405–1404) گردآوری و با استفاده از نرمافزار MAXQDA تحلیل شدند. تحلیل دادهها به شناسایی پنج تم اصلی منجر شد: گذار تدریجی از تدریس سنتی به استفاده محتاطانه از فناوری، نقش فناوری در تقویت درگیری عاطفی–شناختی دانشآموزان، فهم فناوری بهعنوان «دستیار تربیتی» و نه جایگزین رابطه انسانی، وجود موانع و چالشهای زیرساختی، حرفهای و فرهنگی، و شکلگیری فرصتها و پیشنهادهایی برای توسعه تربیت دیجیتال. یافتهها نشان داد که معلمان فناوری را زمانی مؤثر میدانند که در خدمت اهداف تربیتی و زیر هدایت معلم باشد و تجربه اخلاقی دانشآموزان را عمیقتر کند. در عین حال، محدودیتهایی مانند نابرابری امکانات، کمبود آموزش تخصصی و ناسازگاری برخی محتواهای دیجیتال با فرهنگ مدرسه، فرایند ادغام فناوری را دشوار میسازد. در مجموع، تجربه معلمان بیانگر نوعی «تعادلجویی تربیتی–فناورانه» است که در آن فناوری فرصتی برای ارتقای تربیت اخلاقی تلقی میشود، بهشرط آنکه نقش انسانی معلم حفظ و محتوای دیجیتال بومیسازی شود. |
| کلیدواژه ها |
| فناوریهای نوین، هوش مصنوعی، تربیت اخلاقی، معلمان ابتدایی، پدیدارشناسی، تربیت دیجیتال. |
| وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر |
