واکاوی میزان اثربخشی رویکرد های نوین آموزشی بر یادگیری پایدار دانش آموزان

کد مقاله : 1316-NCEEA4

نویسندگان

سحرناز احمدی *، پریسا رنجبری، سالار خدایاری آموزش و پرورش

چکیده مقاله

با توجه به تغییرات سریع اجتماعی، فرهنگی و فناورانه و ضرورت ارتقای کیفیت آموزش، یادگیری پایدار دانش‌آموزان به یکی از اهداف محوری نظام‌های آموزشی تبدیل شده است. روش‌های سنتی تدریس، اغلب بر حفظیات و انتقال محتوا متمرکز هستند و توانایی دانش‌آموزان در درک عمیق و کاربرد مفاهیم را محدود می‌کنند. در این راستا، رویکردهای نوین آموزشی شامل یادگیری فعال، بازی و نشاط آموزشی، بهره‌گیری از فناوری‌های نوین و ارزیابی عملکردی، به عنوان ابزارهایی مؤثر برای ارتقای یادگیری پایدار مطرح شده‌اند. هدف پژوهش حاضر، واکاوی میزان اثر بخشی این رویکردها بر یادگیری پایدار دانش‌آموزان و تحلیل نقاط قوت و محدودیت هر رویکرد است. روش تحقیق به صورت کیفی، توصیفی و کتابخانه‌ای بوده و داده‌ها از طریق بررسی منابع علمی، مقالات همایش‌های ملی و بین‌المللی و پایگاه‌های معتبر علمی مانند سیویلیکا، SID، نورمگز، مگ ایران و گوگل اسکولار جمع‌آوری و تحلیل شده‌اند. یافته‌ها نشان می‌دهد که استفاده از رویکردهای نوین آموزشی موجب افزایش مشارکت و انگیزه دانش‌آموزان، تقویت مهارت‌های تفکر انتقادی، حل مسئله و تعامل اجتماعی، و تثبیت مفاهیم در حافظه بلندمدت می‌شود. همچنین، تلفیق چند رویکرد آموزشی در کنار مدیریت مؤثر کلاس بیشترین اثر بخشی را بر یادگیری پایدار ایجاد می‌کند و موجب توسعه توانمندی‌های شناختی، اجتماعی و هیجانی دانش‌آموزان می‌شود. نتایج این پژوهش می‌تواند به معلمان و مدیران آموزشی در طراحی محیط‌های یادگیری فعال و انگیزشی و بهبود کیفیت آموزش کمک کند و راهنمای علمی برای پژوهش‌های آینده در زمینه یادگیری پایدار ارائه دهد.

کلیدواژه ها

: یادگیری پایدار، رویکردهای نوین آموزشی، مشارکت دانش‌آموزان، فناوری آموزشی

وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر