جلوه های تربیت در کلام سعدی شیرین سخن
کد مقاله : 1348-NCEEA4
نویسندگان
سید ایوب نقشبندی *
استادیار گروه آموزش زبان و ادبیات فارسی دانشگاه فرهنگیان کردستان
چکیده مقاله
این نوشتار به تبیین گستره‌ای از دیدگاه‌های تربیتی سعدی می‌پردازد؛ اندیشمندی که تربیت را فرایندی اساسی برای شکل‌گیری انسانِ خردمند، خودمهار و توانمند در تشخیص خیر و شر می‌داند. از نگاه او، محور اصلی رشد انسانی بر عقل استوار است و دیگر ابعاد رشد، از جمله عاطفی، اخلاقی، اجتماعی و حتی معنوی، در سایه‌ی پرورش عقلانی شکل می‌گیرند. سعدی که در بستر معارف اسلامی تربیت یافته، مجموعه‌ای از عوامل مؤثر بر روند تربیت را مورد توجه قرار می‌دهد؛ از جمله وراثت، محیط، تفاوت‌های فردی، تمایلات درونی، نیازها، و تجربه‌های گذشته. او وظیفه‌ی مربی را یاری‌رساندن به فرد برای درک معیارهای اخلاقی، انتخاب اصول صحیح رفتاری و هماهنگ‌سازی آن با زندگی روزمره می‌داند.سعدی جایگاه ویژه‌ای برای تربیت کودکان قائل است و بر لزوم شناخت ویژگی‌های شخصیتی آنان از سوی مربی تأکید می‌کند. توجه به انتخاب همنشین مناسب، تقویت اعتمادبه‌نفس، آموختن مهارت‌های زندگی، و استفاده‌ی دقیق و سنجیده از تنبیه و تشویق از جمله نکاتی است که در آثار او برجسته شده‌اند. او همچنین نقش زمان و شرایط سنی را در یادگیری و دگرگونی رفتار مورد توجه قرار می‌دهد.بسیاری از حکایت‌های گلستان با هدف تعلیم و تهذیب نوشته شده‌اند و حاوی نکات دقیق اخلاقی هستند که خواننده را به تأمل درباره‌ی رفتار فردی و اجتماعی وامی‌دارند. در مجموع، اندیشه‌های سعدی تصویری منسجم، کاربردی و ژرف از تربیت ارائه می‌کند که می‌تواند مبنایی برای پرورش انسان متعادل و ساختن جامعه‌ای اخلاق‌محور و پایدار قرار گیرد.
کلیدواژه ها
وراثت،تربیت اخلاقی،تربیت کودکان،سعدی
وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر