| اثربخشی آموزش تابآوری در ارتقای سازههای مثبت روانشناختی دانشآموزان: سلامت روان، امید، خودکارآمدی و شادی |
| کد مقاله : 1354-NCEEA4 |
| نویسندگان |
|
صمد رحمتی * استادیار، گروه آموزش روانشناسی و مشاوره، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران. |
| چکیده مقاله |
| پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش تابآوری بر سلامت روان، امید، خودکارآمدی و شادی دانشآموزان انجام شد. این مطالعه از نوع نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون–پسآزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل کلیه دانشآموزان دختر سال دوم متوسطه اول شهر خرمآباد در نیمسال دوم سال تحصیلی 1404–1403 بود که از میان آنها ۳۰ دانشآموز با نمرات متوسط یا پایین در پرسشنامههای تابآوری (کونور و دیویدسون، 2003)، سلامت عمومی (GHQ-28)، خودکارآمدی (شرر، 1982)، امید به زندگی (اسنایدر، 1991) و شادکامی آکسفورد (OHI) به روش نمونهگیری خوشهای چندمرحلهای انتخاب و بهصورت تصادفی در دو گروه آزمایش (n=15) و کنترل (n=15) قرار گرفتند. گروه آزمایش در ۱۰ جلسه آموزش تابآوری، هر هفته دو بار و هر جلسه ۷۵ دقیقه شرکت کردند، در حالی که گروه کنترل در انتظار باقی ماند. پس از مداخله، آزمودنیهای هر دو گروه با همان پرسشنامهها مجدداً ارزیابی شدند. دادهها با استفاده از روشهای آماری توصیفی و استنباطی شامل میانگین، انحراف معیار، تحلیل کوواریانس چندمتغیره (MANCOVA) و تحلیل کوواریانس یکراهه تحلیل شدند. نتایج نشان داد که آموزش تابآوری بهطور معناداری سلامت روان، امید، خودکارآمدی و شادی دانشآموزان را افزایش داد (p< 0.001). یافتهها حاکی از آن است که آموزش تابآوری با تأثیر بر سازههای روانشناختی مثبت، میتواند به ارتقای مؤلفههای سلامت روان و بهبود کیفیت زندگی دانشآموزان کمک کند. بنابراین، آموزش تابآوری بهعنوان یک مداخله مؤثر برای مدیریت و توسعه سازههای روانشناختی مثبت پیشنهاد میشود. |
| کلیدواژه ها |
| آموزش تابآوری، سلامت روان، امید، خودکارآمدی و شادی، دانشآموزان |
| وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر |
