نقش امور تربیتی در تقویت پیوند خانواده و مدرسه برای پیشگیری از آسیب‌ های اجتماعی
کد مقاله : 1366-NCEEA4
نویسندگان
محمد خسروی *، مهدی صحراگرد
گروه آموزشی علوم تربیتی، دانشگاه فرهنگیان ، بیرجند، ایران
چکیده مقاله
یادگیری انسان در بستر اجتماعی و فرهنگی شکل می‌گیرد و تعامل میان خانواده و مدرسه یکی از مؤثرترین عوامل در رشد شناختی، تربیتی و اجتماعی دانش‌آموزان به شمار می‌آید. این پژوهش با هدف تحلیل نقش تعاملات مدرسه و خانواده در بهبود یادگیری و سازگاری اجتماعی دانش‌آموزان، بر پایه رویکرد اجتماعی–فرهنگی و با تأکید بر میانجی‌گری فرهنگی و نقش زبان در رشد شناختی انجام شد. روش پژوهش کیفی و به شیوه اسنادی بود و داده‌ها از طریق بررسی منابع علمی معتبر، گزارش‌های آموزشی، و تحلیل مطالعات پیشین گردآوری گردید. یافته‌ها نشان داد که مشارکت فعال والدین در فرایند یادگیری، ارتباط مستمر خانه و مدرسه، و همسویی انتظارات تربیتی دو نهاد، به افزایش انگیزش، تقویت مهارت‌های ارتباطی، رشد توانایی حل مسئله و ارتقای عملکرد تحصیلی دانش‌آموزان منجر می‌شود. همچنین مشخص شد که محیط‌های یادگیری مشارکتی، گفت‌وگو محور و مبتنی بر منطقه تقریبی رشد، زمینه‌ساز درونی‌سازی مؤثرتر مفاهیم و ایجاد رفتارهای سازگارانه‌تر هستند. نتایج پژوهش بیانگر آن است که تعامل سازنده میان والدین و مربیان نه‌تنها کیفیت آموزش را افزایش می‌دهد، بلکه در پیشگیری از مشکلات رفتاری، ارتقای سلامت روان و تقویت سرمایه اجتماعی دانش‌آموزان نقش اساسی دارد. بر این اساس، طراحی سیاست‌های آموزشی با محوریت همکاری خانواده و مدرسه، و تقویت مهارت‌های ارتباطی معلمان، برای تحقق یادگیری عمیق و پایدار ضروری است.
کلیدواژه ها
تعامل خانواده و مدرسه، یادگیری اجتماعی–فرهنگی، میانجی‌ گری فرهنگی، انگیزش تحصیلی، سازگاری اجتماعی
وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر