فراترکیب مطالعات پیرامون اثربخشی واقعیت مجازی در آموزش
کد مقاله : 1421-NCEEA4
نویسندگان
دیار افروزی *1، حامد تابعی2
1دانشجو کارشناسی آموزش ابتدایی دانشگاه فرهنگیان کردستان پردیس شهید مدرس-، دبیر انجمن دانشجویی تکنولوژی آموزشی
2دانشجو کارشناسی آموزش ابتدایی دانشگاه فرهنگیان کردستان پردیس شهید مدرس-دبیر کانون دانشجویی مطالعات تربیت معلم، کارورزی و مهارت
چکیده مقاله
در دوران دگرگونی دیجیتال، فناوری واقعیت مجازی به عنوان یکی از ابزارهای پیشرو و نوآورانه، ظرفیت قابل توجهی در بازسازی و بهبود کیفیت فرایندهای آموزشی از خود نشان داده است. این مطالعه با هدف شناسایی و استخراج ابعاد کامل و نظام‌مند اثربخشی واقعیت مجازی در حوزه آموزش، از طریق ادغام و یکپارچه‌سازی نتایج تحقیقات پیشین انجام شد. پژوهش جاری از نظر مبانی هستی‌شناختی بر پایه پارادایم تفسیری استوار بوده و با بهره‌گیری از روش کیفی فراترکیب و رویکرد بررسی نظام‌مند اجرا گردید. دامنه تحقیق شامل مقالات علمی منتشرشده بین سال‌های ۲۰۱۴ تا ۲۰۲۵ بود که پس از مراحل غربالگری دقیق و کدگذاری نظری، ۱۳ مقاله به عنوان نمونه نهایی برگزیده شدند. یافته‌های حاصل از تحلیل مضمونی و دسته‌بندی داده‌ها، به ترسیم الگویی سه‌لایه از اثربخشی واقعیت مجازی منجر شد که شامل ۴۲ شاخص استخراجی در چارچوب ۸ مقوله ویژه و ۴ مقوله کلی است. این دسته‌بندی‌های عمومی عبارت‌اند از:
۱. بهبود کیفیت یادگیری و کارایی شناختی، ۲. پرورش مهارت‌های شخصی و خلاقیت، ۳. عوامل روانی و احساسی، و ۴. کارکرد عملی و موانع فنی. به طور کلی، این فراترکیب بیانگر آن است که واقعیت مجازی یک ساختار آموزشی چندوجهی به شمار می‌رود که کارایی آن به ویژه در تقویت حفظ دانش، کاهش بار شناختی موضوعات انتزاعی، و افزایش علاقه‌مندی فراگیران اثبات شده است. با توجه به یافته ها می‌توان نتیجه گرفت که کاربست واقعیت مجازی در آموزش بیش از پیش مورد توجه قرار گیرد.
کلیدواژه ها
اثربخشی- واقعیت مجازی- آموزش
وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر