| اثربخشی آموزش والدگری مثبت مادران بر خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان دختر دوره ابتدایی |
| کد مقاله : 1429-NCEEA4 |
| نویسندگان |
|
مریم چرامی *1، فاطمه نجفی خراجی2 1گروه آموزش روانشناسی و مشاوره، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران 2کارشناس ارشد روانشناسی عمومی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد بروجن، ایران |
| چکیده مقاله |
| هدف این پژوهش، بررسی اثربخشی آموزش گروهی والدگری مثبت مادران بر خودکارآمدی تحصیلی دانشآموزان دختر دورهی ابتدایی شهرستان شهرکرد بود. روش پژوهش حاضر نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون–پسآزمون دو گروهی (آزمایش و گواه) بود. جامعهی آماری شامل کلیهی دانشآموزان دختر دورهی ابتدایی شهرستان شهرکرد و مادران آنان در سال تحصیلی 1403–1404 بود. نمونهگیری به روش تصادفی انجام شد و جمعاً 40 مادر دانشآموز به طور تصادفی انتخاب و در دو گروه آزمایش و گواه قرار گرفتند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامهی خودکارآمدی تحصیلی کودکان و نوجوانان موریس (2001) بود. آموزش گروهی والدگری مثبت طی 8 جلسهی 90 دقیقهای برای گروه آزمایش اجرا شد و دادهها با استفاده از تحلیل کوواریانس تحلیل شدند. فرضیهها در سطح معناداری 0.05 تأیید شدند. یافتهها نشان داد آموزش گروهی والدگری مثبت مادران بر خودکارآمدی تحصیلی دانشآموزان اثر معنادار دارد؛ ضریب اتای خودکارآمدی تحصیلی برابر با 0.263 به دست آمد. بنابراین، میتوان از این آموزش به عنوان یک روش مؤثر برای افزایش خودکارآمدی تحصیلی دانشآموزان استفاده کرد. |
| کلیدواژه ها |
| آموزش گروهی والدگری مثبت، خودکارآمدی تحصیلی، مادران، دانش آموزان |
| وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر |
