| کاربرد روانشناسی مثبتگرا در فعالیتهای پرورشی مدرسه |
| کد مقاله : 1456-NCEEA4 |
| نویسندگان |
|
علی دهقانی احمدآباد * دانشجوی کارشناسی پیوسته آموزش ابتدایی، دانشگاه فرهنگیان(پردیس شهیدان پاکنژاد)، یزد، ایران |
| چکیده مقاله |
| در سالهای اخیر، توجه به ابعاد روانشناختی و هیجانی در محیطهای آموزشی بهعنوان یکی از عوامل اساسی رشد تحصیلی و اجتماعی دانشآموزان افزایش یافته است. در این میان، روانشناسی مثبتگرا بهعنوان رویکردی نوین، بر شناسایی و تقویت توانمندیها، هیجانات مثبت، امید، تابآوری و بهزیستی ذهنی تأکید دارد (ابراهیمیقوام، ۱۳۹۸). از سوی دیگر، فعالیتهای پرورشی مدرسه با هدف ارتقای هویت، مسئولیتپذیری، معنویت، مهارتهای زندگی، مهارتهای اجتماعی و سلامت روان دانشآموزان طراحی میشوند (حیدری و ناصری، ۱۴۰۰). همافزایی این دو حوزه میتواند نقش تعیینکنندهای در ارتقای کیفیت تربیت و محیط مدرسه داشته باشد. این پژوهش با هدف بررسی کاربردهای روانشناسی مثبتگرا در فعالیتهای پرورشی مدرسه انجام شده و بر اساس روش توصیفی–تحلیلی، مؤلفههایی همچون امید، خوشبینی، تابآوری، معناجویانه زیستن، ذهنآگاهی، هیجانات مثبت و نقاط قوت شخصیت را بررسی کرده است. یافتهها نشان میدهد مداخلات مبتنی بر روانشناسی مثبتگرا در مدارس میتواند منجر به افزایش انگیزش، کاهش اضطراب، بهبود عملکرد تحصیلی، تقویت مهارتهای ارتباطی و افزایش احساس تعلق و مشارکت دانشآموزان شود (محمدی و احمدی، ۱۳۹۹؛ کشاورز، ۱۴۰۱). همچنین نتایج نشان میدهد بهکارگیری مؤلفههایی مانند تمرینهای امید، آموزش ذهنآگاهی، شناسایی نقاط قوت شخصیت، برنامههای تابآوری و فعالیتهای گروهی معنادار در برنامههای پرورشی، میتواند به ارتقای بهزیستی روانی و رشد شخصیتی دانشآموزان کمک کند (راستی، ۱۳۹۷). |
| کلیدواژه ها |
| روانشناسی مثبتگرا، فعالیتهای پرورشی، مدرسه، بهزیستی روانی، تابآوری. |
| وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر |
